Obsada według osoby — Baza wiedzy

Obsada według projektu odpowiada na pytanie czy ta praca jest obsadzona. Widok Osoby odpowiada na drugą połowę tego samego pytania: jak bardzo każdy jest zajęty. Wiersze to osoby, kolumny to tygodnie, a każda komórka jest wskaźnikiem pokazującym, jaka część tygodnia tej osoby jest już zajęta.

Wybierz Osoby nad siatką, aby otworzyć ten widok.

Jak czytać wiersz

Każdy wiersz podaje najpierw, kim jest dana osoba, a potem, jak wypełniony ma każdy tydzień.

Po nazwisku następuje rola i wymiar tygodnia z umowy — Specjalista · 40 godz./tydz. Osoba zatrudniona w niepełnym wymiarze ma podany także ułamek etatu: Projektant UX · 24 godz./tydz. (0,6 etatu).

Każda komórka wypełnia się od dołu. Pusta przestrzeń nad wypełnieniem to pojemność, która jest jeszcze wolna, a linia w poprzek ścieżki oznacza pełny tydzień. Powyżej tej linii komórka jest oznaczona na czerwono.

Pojawia się każdy, kto ma umowę, a nie tylko osoby już przydzielone. Tydzień, w którym nic nie zaplanowano, pokazuje pustą ścieżkę i napis wolne. Ta pusta ścieżka jest pełną odpowiedzią na pytanie „kto jest dostępny” — w tym widoku nie ma osobnej listy ławki i nie ma czego utrzymywać w aktualności.

Osoby, które odeszły, nie są pokazywane, bo nie ma już pojemności, którą można by planować.

Niepełny etat mierzy się względem jego własnego tygodnia

Wskaźnik w tym widoku jest mierzony względem tygodnia wynikającego z umowy tej osoby, a nie względem umownego pełnego etatu.

Osoba na 0,6 etatu ma tydzień 24-godzinny, więc 20 zaplanowanych godzin wypełnia 83% jej pojemności — i komórka pokazuje 83%, a nie 50%. Nie trzeba niczego przeliczać w pamięci i żaden wiersz nie wygląda na spokojny tylko dlatego, że ktoś pracuje na część etatu.

Jeśli Flowtly nie może odczytać czyjejś umowy, wiersz mówi o tym wprost: podtytuł brzmi Brak aktywnej umowy zamiast podawać rolę i godziny. Wiersz nadal się pojawia i nadal pokazuje przydziały, ale jego wskaźniki są liczone względem pełnego etatu przyjętego jako założenie. Warto o tym wiedzieć, zanim podejmie się decyzję na podstawie tej liczby — rozwiązaniem jest uzupełnienie umowy tej osoby.

Kolor oznacza projekt

Osoba pracująca przy kilku projektach ma komórkę złożoną z pasm — po jednym na projekt — więc pełny tydzień złożony z trzech zobowiązań czyta się inaczej niż pełny tydzień złożony z jednego.

Dwie role w tym samym projekcie układają się jako dwa pasma w tym samym kolorze, rozdzielone cienką linią — obciążenie jest podzielone na dwa zadania, a ta linia właśnie to pokazuje. Praca wewnętrzna i nierozliczana jest rysowana stonowaną szarością.

Kolory pochodzą z niewielkiej palety i nie są przypisane na stałe do projektów, więc rozdzielają projekty ułożone wewnątrz jednej komórki, a nie nazywają projektu w obrębie całej siatki.

Urlop pomniejsza pojemność, a nie tylko zabarwia komórkę

Zatwierdzone urlopy zabierają czas z tygodnia, zamiast go tylko zacieniować, więc przydział, który nachodzi teraz na czas, którego już nie ma, pokazuje się jako konflikt, którym jest.

Nieobecność przez część tygodnia przy zaplanowanej pracy — komórka pokazuje stosunek 100 / 40: 100% zaplanowane wobec 40%, które faktycznie zostało. Jeśli plan przekracza to, co zostało, komórka jest czerwona, nawet gdy pierwsza liczba to dokładnie 100.
Nieobecność przez cały tydzień — komórka pokazuje urlop i nie liczy się jako żadna pojemność.
Nieobecność przez część tygodnia bez zaplanowanej pracy — komórka również pokazuje urlop: część tygodnia zniknęła, ale nie ma planu, który można by z nią zestawić.

Jak czytać komórkę

Komórka pokazuje	Znaczenie
`75%`	75% tygodnia z umowy tej osoby jest zajęte.
`100 / 40`	100% zaplanowane wobec 40%, które zostało po urlopie.
`wolne`	Nic nie zaplanowano, nic nie zaproponowano, nikogo nie ma na urlopie.
`urlop`	Nieobecność przez cały tydzień. Brak pojemności.
`75% szkic`	Propozycja, która nie została potwierdzona.
`potrzebuje 100%`	Otwarta rola. Nikt nie jest przypisany.

Szkice są rysowane, ale nie liczone

Potwierdzony przydział to pełne wypełnienie. Szkic — propozycja, której nie potwierdzono — jest rysowany jako przerywany obrys na komórce.

Szkice są pokazywane po to, by widać było, co zostało naszkicowane, ale nie są liczone nigdzie w tym widoku: ani w procencie, ani w czerwonym oznaczeniu przeciążenia, ani w średniej działu. Tydzień, w którym jedynym wpisem jest szkic, pokazuje 75% szkic, a osoba nadal liczy się jako mająca miejsce.

Jest to ta sama zasada, którą stosuje reszta planowania zasobów — zobacz Ławka i robocze rezerwacje.

Działy

Wiersze są grupowane według działu osoby, a każda grupa ma wiersz podsumowania:

Ile osób do niej należy.
śr. 65% — średnie obciążenie wszystkich osób i wszystkich tygodni widocznych na ekranie w tej grupie, każde mierzone względem własnej umowy.
Jeden wyjątek, jeśli występuje: 2 przeciążonych na czerwono albo 1 z wolną pojemnością. Przeciążenie liczy osoby, które mają co najmniej jeden tydzień ponad pojemność, a nie tygodnie — to licznik osób, z którymi trzeba porozmawiać. Grupa, która jest jednocześnie przeciążona i ma wolne moce, pokazuje tylko przeciążenie, bo to ono wymaga reakcji w pierwszej kolejności.

Strzałka obok działu zwija go i oddaje wysokość ekranu zespołom, które akurat oglądasz. Grupy są początkowo rozwinięte.

Osoby bez działu pojawiają się po nazwanych grupach, za przerwą i bez nagłówka. Flowtly nie wymyśla dla nich nazwy działu — przerwa kończy ostatni dział, zamiast zatytułować nowy. Czytniki ekranu ogłaszają tę granicę jako Bez działu.

Otwarte role

Rola, do której nikt jeszcze nie jest przypisany, pojawia się jako własny bursztynowy wiersz pod osobami i brzmi Specjalista — wakat nad projektem, do którego należy. Jej komórki pokazują zapotrzebowanie jako potrzebuje 100%, a tygodnie przed otwarciem roli pozostają puste.

Wiersze otwartych ról nigdy nie są oznaczane na czerwono — otwarta rola to luka, a nie przeciążenie, i bursztynowy wiersz już o tym mówi. Zapotrzebowanie roli zgłasza się przyciskiem Zgłoś zapotrzebowanie nad siatką; zobacz Ustawianie zapotrzebowania roli.

Ustawienie filtra ról na Tylko otwarte role zostawia wyłącznie te wiersze. Znikają wszystkie wiersze osób, bo wiersz osoby jest z definicji obsadzony — przez osobę, którą nazywa.

Porządkowanie listy osób i zawężanie jej do wybranych

Dwa elementy w pasku filtrów nad siatką odpowiadają na pytanie jak znaleźć tę osobę i czy mogę popatrzeć tylko na nią.

Sortuj porządkuje listę według Imię albo Nazwisko. Sortowanie po nazwisku niczego nie przemianowuje: wiersze przez cały czas pokazują te same nazwy w kolejności imię-nazwisko, więc osoba, na którą patrzyłeś, jest po zmianie porządku nadal osobą, którą rozpoznajesz. Nazwy są porządkowane w języku, w którym czytasz Flowtly, więc po polsku Lubicz stoi przed Łabędź, zamiast wysyłać Ł na koniec alfabetu. Dwie osoby o tej samej nazwie zachowują stałą kolejność, zamiast zamieniać się miejscami przy każdym wczytaniu, a wiersze wewnątrz działu układają się w tej samej kolejności co lista.

Porządek dotyczy tej siatki. Ławka pod nią zachowuje własną kolejność, najbardziej wolni na początku, bo na takie pytanie ławka odpowiada.

Porównaj osoby ogranicza siatkę do osób, które wskażesz. Wpisz fragment nazwy, aby kogoś znaleźć, i wybierz tyle osób, ile chcesz porównać; każda z nich pozostaje widoczna jako żeton, więc krótka lista zawsze mówi, dlaczego jest krótka. Wyczyszczenie pola przywraca pełną listę — puste pole oznacza wszystkich, nigdy nikogo. Gdy nic nie pasuje do wpisanego tekstu, pole mówi o tym wprost: Nikt nie pasuje do wyszukiwania, zamiast pokazywać pustą listę.

Wybór pomija wiersze otwartych ról, bo wakat nie jest jedną z porównywanych osób. Każda wybrana osoba zachowuje wszystkie swoje zobowiązania: dwa projekty w tym samym tygodniu pozostają dwoma przydziałami, które można nazwać, zamiast zostać zsumowane w jedną liczbę. O to właśnie chodzi w zestawieniu dwóch osób obok siebie.

Oba elementy należą do tego widoku. Widok projektów porządkuje i filtruje projekty, a nie osoby.

Wybór okresu

Elementy sterujące okresem znajdują się na początku paska filtrów nad siatką, przed samymi filtrami — okres jest kolejnym sposobem zawężania tego samego planu, a nie osobnym ekranem.

Siatka otwiera się na dziewięciu tygodniach, a nagłówek podaje dokładny zakres widoczny na ekranie, na przykład 20 lip – 20 wrz 2026.

Poprzedni i Następny przesuwają okno o jeden tydzień, więc plan się przesuwa, a nie przeskakuje.
Dziś wraca do bieżącego tygodnia.
Przycisk miesiąca przenosi okno do wybranego miesiąca.

Powiększenie oferuje Tydzień, Miesiąc i 90 dni, te same trzy poziomy co widok projektów. Miesiąc to opisany wyżej widok dziewięciu tygodni. 90 dni pokazuje trzynaście tygodni, nadal po jednej kolumnie na tydzień. Tydzień otwiera jeden tydzień dzień po dniu.

Przełączenie na widok projektów i z powrotem zachowuje powiększenie i daty, które oglądałeś.

Dni: rozwinięcie tygodnia

Kolumny tygodni mówią, jak wypełniony jest tydzień. Widok dni mówi, który dzień.

Wybierz nagłówek tygodnia, aby rozwinąć ten tydzień na dni, albo przełącz powiększenie na Tydzień. W obu przypadkach siatka przerysowuje się na siedem kolumn dni, od poniedziałku do niedzieli, z kolumnami weekendu zwężonymi i przygaszonymi. Poprzedni, Następny i Dziś przesuwają to okno o tydzień, a wybranie Miesiąc lub 90 dni wraca do kolumn tygodniowych.

Komórka dnia jest mierzona względem godzin zaplanowanych na ten dzień, a nie względem jednej piątej tygodnia. To jest cały powód, by ją otworzyć:

Dzień, w którym nikt nie pracuje, jest rysowany jako kreska, a nie jako ułamek. Weekend i wolny dzień wynikający z umowy są tu tym samym — brakiem zaplanowanych godzin — i są pokazywane tak samo. Przydział, którego daty przebiegają przez taki dzień, nie jest na nim rysowany, bo nie ma tam pojemności, którą mógłby zająć.
Pełny dzień roboczy pokazuje 100%, niezależnie od umowy. Osoba pracująca trzy dni w tygodniu ma te trzy dni na 100%, a resztę jako dni nierobocze, zamiast wyglądać na dostępną w 60% przez pięć dni, na które nigdy się nie umówiła. Zależy to od tego, czy jej harmonogram pracy obejmuje ten okres — zobacz niżej.
Urlop trafia na dni, w których go wzięto. Tydzień, który pokazywał 100 / 40, staje się trzema konkretnymi dniami oznaczonymi jako urlop, a przydział nadal leży dokładnie na tych dniach — i to właśnie trzeba przesunąć. Urlop jest tu całodniowy: dzień albo jest urlopem, albo nie.

Skąd biorą się godziny dnia

Flowtly odczytuje do tego harmonogram pracy każdej osoby: to harmonogram mówi, w które dni ktoś pracuje i jak długo.

Tam, gdzie żaden harmonogram nie obejmuje danej daty, Flowtly cofa się do tygodnia z umowy — standardowy tydzień od poniedziałku do piątku, w którym każdy dzień roboczy niesie ułamek etatu danej osoby, a weekend jest nieroboczy. To rozwiązanie zastępcze jest odpowiedzią samego tygodnia rozrysowaną na dni: nadal układa urlopy i przydziały na właściwych datach, ale nie może wiedzieć, że osoba na części etatu pracuje od poniedziałku do środy, więc pokazuje ją na tym samym obniżonym poziomie przez wszystkie pięć dni roboczych. Jeśli widok dni wygląda bardziej płasko, niż się spodziewasz, sprawdź właśnie nieustawiony harmonogram pracy.

Jak czytać komórkę dnia

Komórka pokazuje	Znaczenie
`—`	Brak zaplanowanych godzin. Weekend albo dzień, w którym ta osoba nie pracuje.
`100%`	Zaplanowane godziny tego dnia są w pełni zajęte.
`wolne`	Dzień pracy, nic nie zaplanowano.
`urlop`	Nieobecność przez cały dzień. Brak pojemności.
`50% szkic`	Propozycja, która nie została potwierdzona.

Widok dni rezygnuje z grupowania na działy, a jego nagłówki niczego już nie rozwijają — jesteś już wewnątrz tygodnia. Przełącz powiększenie na Miesiąc lub 90 dni, aby wrócić do przeglądu.

Co można zrobić z tego miejsca

Ten widok służy do czytania planu, a nie do jego edytowania. Tworzenie, potwierdzanie, cofanie potwierdzenia, wydłużanie i usuwanie przydziałów odbywa się w widoku Obsada według projektu, gdzie przydział należy do roli.

Wyjątkiem jest Zgłoś zapotrzebowanie, które znajduje się nad siatką w obu widokach. Wymaga roli „Zatwierdzający planowanie zasobów”; bez niej przycisk jest widoczny, ale wyszarzony i mówi o tym po najechaniu kursorem.

Do czytania tego widoku nie potrzeba nic poza rolą „Menedżer planowania zasobów”, która wpuszcza na tę stronę — albo, przy dostępie tylko do odczytu, rolą „Podgląd planowania zasobów”. Jak pozostałe widoki planowania, wymaga on komputera — siatka jest za szeroka na telefon. To ograniczenie urządzenia, a nie uprawnień; na małym ekranie planowanie zasobów kieruje do zakładki Wykonanie, która ma układ telefoniczny.

Praca z klawiaturą

Siatka zachowuje się jak arkusz kalkulacyjny: strzałki przenoszą między komórkami i zatrzymują się na krawędziach, Home i End przeskakują na początek i koniec wiersza, a Ctrl+Home i Ctrl+End na pierwszą i ostatnią komórkę.

Każdy wskaźnik ogłasza osobę, tydzień, wartość i stan — Anna Kowalska, tydzień 32: 118% pojemności, przeciążenie. Słowo, które widzący planista odczytuje z koloru, jest dla pozostałych zapisane w tekście.

Nagłówek tygodnia jest prawdziwym elementem sterującym, dostępnym z klawiatury i nazwanym tym, co robi — Rozwiń T32 na dni. W widoku dni ogłaszanym okresem jest sam dzień — pon. 3 sie — a dzień bez zaplanowanych godzin ogłasza się właśnie tak, zamiast uchodzić za pustą komórkę.

Przykładowe zastosowania

Znajdź osoby, które mają miejsce w przyszłym miesiącu, bez prowadzenia listy ławki — odpowiedzią są puste ścieżki.
Wychwyć osobę zaplanowaną na 100% w tygodniu, w którym jest już w połowie na urlopie, zanim obiecasz termin dostawy.
Sprawdź, czy osoba na części etatu nie jest po cichu zaplanowana tak, jakby pracowała w pełnym wymiarze.
Przejrzyj średnią działu w całym kwartale, aby zobaczyć, czy nie niesie za dużo albo za mało.
Wypatrz osobę, której pełny tydzień składa się z trzech projektów, i zdecyduj, który z nich się przesuwa.
Zobacz, które role są wciąż otwarte i od którego tygodnia, obok osób, które mogłyby je objąć.
Rozwiń czerwony tydzień na dni, aby odkryć, że urlop i przydział kolidują tylko we wtorek i środę.